دانستنی های علمی برای نوجوانان

علوم-فنون-مشاهیر علمی-((نظر یادت نره رفیق))-((Please give comments))

+ نغمه های دستگاه شور

 

نغـمه های دستگاه شـور

ابوعـطا
در این نغـمه، درجه ی چهارم شور نت شاهد و درجه ی دوم، نت شروع و توقف نامیده میشود . پنجم ثابت است یعنی در ابوعـطا نت متغیر نیست.
گوشه حجاز جزء لاینفک ابوعـطاست و از همه بیشتر عربی است.
گوشه چهار باغ در واقع دو رگه است زیرا همیشه شروع آن به طرز حجاز و فرود آن به طرز دشتی است.

بیات ترک
در این نغـمه نت شروع و ایست زیر تنیک شور و نت شاهد سوم آن است.
از گوشه هایی که در بیات ترک می زنند می توان به قـطار ، فیلی و مثنوی اشاره نمود.

افشاری
نغمه افشار را می توان دستگاه مستقلی دانست زیراگام آن با گام شور متفاوت است. از گوشه های افشار می توان به جامه دران ، بیات راجع ، مویه  و شکسته اشاره نمود.

دشتی
دشتی از نغـمه های به حق شور است. زیرا گامش همان گام شور است و چون نمایان شور در اینجا هم نت شاهد و هم نت متغیر است و خاتمه ی آن بر خلاف نغـمه های دیگر شور ، روی تنیک شور است از این رو می توان گفت: که دشتی شور را نیز در بر دارد. زیرا برای رفتن از دشتی و گوشه های دیگر آن به خاتمه ی شور ، هیچ احتیاجی به فرود مخصوص نیست.از گوشه های دشتی می توان از گیاکی ، گبری ، بیات کرد ،  و ... یاد کرد.

 

ماهـور
در ماهور آنچه که معمول است عبارت از آوازهای کوچکی است که گوشه می نامیم و نغـمه هایی به آن معنی که در شور معرفی شد در کار نیست زیرا برای هیچ کدام از آنها استقلالی برقرار نشده است که بداهتا بتوانند پیش درآمد و تصنیف و رنگ داشته باشند. از گوشه های مهم ماهور که ممکن است استقلال بیابند و عنوان نغـمه را احراز نمایند شاید بتوان عراق ، راک ، دلکش و شکسته را معرفی نمود.

 

هـمایون
هـمایون نیز مانند ماهـور فاقد نغمه می باشد. مهمترین گوشه های آن دخول  ، لیلی و مجنون ، طرز بیداد و  .... می باشند.

 

چهارگاه
در گام چهار گاه همیشه دو علامت نیم پرده ی  برشو و دو علامت ربعی فروشو با هم وارد می شوند.گوشه های کرشمه ، پیش زنگوله ، زنگوله ، مویه صغیر ، مویه کبیرحزین ، پهلوی و ...  از گوشه های چهارگاه می باشند.

 

سه گاه
معمولا آنچه در دستگاه چهارگاه زده می شود تقریبا با همان اسامی و روش ملودی ، در سه گاه زده می شود و چون گام در اینجا فرق نموده ، این است که تفاوت بسیار می نماید
از گوشه های سه گاه می توان به کرشمه ، مویه ، زابل ، مخالف، مغلوب ، حزان و .... اشاره کرد.

 

نـوا
دستگاه نوا گام مستقلی ندارد عین گام شور است منتها شاهد نوا زیر نمایان است و گوشه ها هر کدام به واسطه ی شخصیت آهنگ و وزن شناخته می شوند والا اصالت از نظر گام و یا فواصل پرده ها بین خودشان همان است که در شور می باشد.
از گوشه های نوا می توان از مایه ی نوا ، گردانیه ، گوشت ، نهفت ، عراق ، عشاق ، نیشابورک ، خجسته ، ملک حسینی و ...  نام برد.

 

راست پنجگاه
گام راست پنجگاه همان گام ماهـور است.  گوشه های زیر از گوشه های این دستگاه می با شند
پروانه ، روح افزا ، پنجگاه ، سپهر ، عشاق ، بحر نور ، قرچه ، نهیب ، نفیرفرنگ و غیره

 

برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید به کتاب تئوری موسیقی مراجعه نمایید

تئوری موسیقی
تالیف :  کلنل علینقی وزیری

 آهنگ ها و ملودی های موجود در سایت همگی توسط امیرحمزه رضایی ساخته و نواخته شده اند. تمامی این آهنگ ها در دستگاه شور می باشند.

آواز شور
پیش درآمد شور
چهار مضراب شور
تصنیف شور 1 
تصنیف شور 2 
تصنیف شور 3 
 

 

 



 

 

 

نویسنده : حمید رضا قنواتی ; ساعت ۳:٢٦ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٥ آبان ۱۳۸۸
تگ ها: دستگاه شور
comment نظرات () لینک


+  

  موسیقی ایران، شامل دستگاه‌ها، نغمه‌ها، و آوازها، از هزاران سال پیش از میلاد مسیح تا به امروز سینه به سینه در متن مردم ایران جریان داشته، و آنچه دل‌نشین‌تر، ساده‌تر و قابل‌فهم تر بوده‌ است امروز در دسترس است، بخش بزرگی از آسیای میانه، افغانستان، پاکستان، جمهوری آذربایجان، ارمنستان، ترکیه، و یونان متأثر از این موسیقی است و هرکدام به سهم خود تأثیراتی در شکل گیری این موسیقی داشته‌اند، از موسیقی‌دان‌ها یا به عبارتی نوازندگان موسیقی در ایران باستان می‌توان به «باربد» و «نکیسا» اشاره کرد.                           

ردیف

موسیقی امروز ایران از دوره آقا علی‌اکبر فراهانی (نوازنده تار دوره ناصرالدین شاه) باقی مانده‌است که توسط آقا غلامحسین (برادر آقا علی‌اکبر) به دو پسر علی‌اکبرخان به نامهای میرزا حسینقلی و میرزا عبدالله، آموخته شد و آنچه از موسیقی ملی ایران امروزه در دست است، بداهه‌نوازی این دو استاد می‌باشد که به نام «ردیف موسیقی» نامیده می‌شود.

ردیف در واقع مجموعه‌ای از مثالهای ملودیک در موسیقی ایرانی است که تقریباً با واژهٔ رپرتوار در موسیقی غربی هم معنی است. گردآوری و تدوین ردیف به شکل امروزی از اواخر سلسلهٔ زندیه و اوایل سلسلهٔ قاجاریه آغاز شده‌است. یعنی در اوایل دورهٔ قاجار سیستم مقامی موسیقی ایرانی تبدیل به سیستم ردیفی شد و جای مقامهای چندگانه را هفت دستگاه و پنج آواز گرفت.

از اولین راویان ردیف می‌توان به خاندان فراهانی یعنی آقا علی اکبر فراهانی - میرزا عبدالله - آقاحسینقلی و... اشاره کرد. ردیفهایی که اکنون موجود می‌باشند: ردیف میرزا عبدالله - ردیف آقاحسینقلی - ردیف ابولحسن صبا - ردیف موسی معروفی - ردیف دوامی - ردیف طاهرزاده - ردیف محمود کریمی - ردیف سعید هرمزی - ردیف مرتضی نی داوود - و... می‌باشند. و هم اکنون ردیف میرزا عبدالله - صبا و دوامی کاربری بیشتری دارند و بیشتر در مکاتب درس موسیقی آموزش داده می‌شوند.

دستگاه

هر دستگاه موسیقی ایرانی، توالیی از پرده‌های مختلف موسیقی ایرانی است که انتخاب آن توالی حس و شور خاصی را به شنونده انتقال می‌دهد. هر دستگاه از تعداد بسیاری گوشه موسیقی تشکیل شده‌است و معمولاً بدین شیوه ارایه می‌شود که از درآمد دستگاه آغاز می‌کنند، به گوشه اوج یا مخالف دستگاه در میانه ارایه کار می‌رسند، سپس با فرود به گوشه‌های پایانی و ارایه تصنیف و سپس رِنگی اجرای خود را به پایان می‌رسانند.موسیقی سنتی ایران شامل هفت دستگاه و پنج آواز است. هفت دستگاه ردیف موسیقی سنتی ایرانی عبارت‌اند از:

- دستگاه شور

- دستگاه سه گاه

- دستگاه چهارگاه

- دستگاه همایون

- دستگاه ماهور

- دستگاه نوا

- دستگاه راست پنجگاه

آواز

آواز معمولاً قسمتی از دستگاه مورد نظر است که می‌توان آنرا دستگاه فرعی نامید. آواز از نظرفواصل با دستگاه مورد نظر یکسان یا شبیه بوده و می‌تواند شاهد و یا ایست متفاوتی داشته باشد. به‌طور مثال آواز دشتی از متعلقات دستگاه شور و از درجه پنجم آن بوده و به عنوان مثال اگر شور سل را در نظر بگیریم ،دارای نت شاهد و ایست ((ر)) می‌باشد. بدین ترتیب در آواز شور ملودی با حفظ فواصل دستگاه شور روی نت ((ر)) گردش می‌کند و در نهایت روی همان نت می‌ایستد. به‌طور کلی هر آواز پس از ایست موقت روی ایست خودش ،روی ایست دستگاه اصلی (در این‌جا شور) باز می‌گردد. آواز‌های متعلق به دستگاه موسیقی ایرانی ۵تا هستند و عبارت‌اند از:

- آواز ابوعطا ، متعلق به دستگاه شور (درجه دوم ) 
- آواز بیات ترک (بیات زند)، متعلق به دستگاه شور ، (درجه سوم)
- آواز افشاری ، متعلق به دستگاه شور، ( درجه چهارم)
- آواز دشتی ، متعلق به دستگاه شور، (درجه پنجم) 
آواز بیات اصفهان ، متعلق به دستگاه همایون ، ( درجه چهارم)

منبع مطالب :سایت ویکی پدیا

                     

 

 

 

 

 

نویسنده : حمید رضا قنواتی ; ساعت ۱:٠٦ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱٤ آبان ۱۳۸۸
comment نظرات () لینک


انواع کد های جدید جاوا تغییر شکل موس